FATMA
ALİYE HANIM
(9.10.1862-13.7.1936)
Roman yazarı.
İstanbul’da doğdu. Ahmed Cevdet Paşa’nın kızıdır. Özel öğrenim görerek
Arapça ve Fransızca öğrendi. 12 yaşında çeviriler yapmaya başladı. Ahmed
Midhat Efendi’nin tavsiyesi ile edebiyata yöneldi. 1879 yılında 17
yaşında evlendiğinde kocası Mehmet Faik Bey, kendisinden dokuz yaş büyük
yaverdi. İstanbul’da öldü. Kabri Ferikoy Mezarlıgı’ndadır. 19. yüzyıl
yazarlarındandır. İlk kadın romancılarımızdandır. Türk romanına ilişkin
başvuru kaynaklarından çoğu Fatma Aliye Hamın'ın romanları 'ilk'lerin
asında sayılmaz. Bırakın her şeyi, romanlarından ya da eserlerinden biri
bile şimdiki dilde okunur halde ortalıkta dolaşmaz. İstanbul Atatürk
Kitaplığı'nın bir köşesinde fatma Ali evrakı öylece durur... Türk
kadının kalemiyle zafer kazanmış ilk örneklerindendir. Şöhreti Avrupa ve
Amerika’ya da gitmiştir. Romanları kadar, tercümeleri ve makaleleri ile
de tanınır.
Romanları: 1- Meram (çeviri, roman 1889), 2- Hayal ve Hakikat (
roman, A.Mithat ile 1891-1892), 2- Muhazarat (En onemli romanidir,
1892-93), 3- Ref’et (1897), 4- Udi (roman, Fransizca’ya çevrildi (1899),
5 Enin (1912).
Diger Eserleri:
Nisvan-I Islam (anı-inceleme, tefrika edildi, 1891), Levayih-I Hayat
(roman-mektuplar1897-1898), Kosova Zaferi- Ankara Hezimeti (tarih,
1912-1913), Taaddüt-ü Zevcata Zeyl (deneme-araştırma 1898-1899),
Teracim-i Felasife, (felsefe yazılar 1899-1900), Namdaran-ı Zenan-ı
İslamiyan (hayat hikayeleri 1899-1901), Ahmet Cevdet Paşa ve Zamanı
(anılar-biyografi, 1912-1913) Tezahür- Hakikat (yayınlanmadı)
Önceki Sayfa